Photo Gallery

Κεντρικές εκδηλώσεις Φεστιβάλ 2022

Οι κεντρικές εκδηλώσεις του Φωτογραφικού Φεστιβάλ Αγρινίου Photopolis πραγματοποιήθηκαν, από 10 έως 25 Σεπτεμβρίου 2022.

Με πέρασμα του ποντικιού πάνω από τη φωτογραφία βλέπετε επιπλέον πληροφορίες.

Ο Σπύρος Στάβερης παρουσιάζει το έργο του

Την Κυριακή 11/9/2022 ο Σπύρος Στάβερης παρουσίασε το έργο του, καλεσμένος στο Φωτογραφικό Φεστιβάλ Αγρινίου Photopolis. Στο πανελ συνομιλεί μαζί του η Φωτεινή Παπαχατζή.

Παρουσίαση έργου από την Renee Revah

H Renee Revah παρουσίασε την φωτογραφική της εργασία στο Φωτογραφικό Φεστιβάλ Αγρινίου Photopolis το Σάββατο 17/9/2022.
“Οι φωτογραφίες της Ρενέ Ρεβάχ, ωθούν το βλέμμα μας σε βαθύτερα νερά, στο βυθό όπου κατά κανόνα κείτονται ναυάγια. Τα σώματα μοιάζουν παγιδευμένα σε ένα θολό πράσινο φως, βυθίζονται άκαμπτα, αιωρούνται σε εμβρυακή στάση. Την ένταση στις κινήσεις τους διαδέχεται η παραίτηση, απομακρύνονται κι έπειτα κάποια άλλα παίρνουν τη θέση τους, πλησιάζουν και μας κοιτάζουν. Με χειρονομίες παντομίμας και εκπνοές που ελευθερώνουν φυσαλίδες αέρα, φαίνεται πως επιχειρούν να μας μιλήσουν. Η Ρεβάχ βυθίζεται στο νερό μαζί με τα πρόσωπα που φωτογραφίζει και το συμπαγές υλικό που τους περιβάλλει δημιουργεί μια ιδιαίτερη συνθήκη· φορτίζει τις εικόνες με ένα ειδικό βάρος συμμετοχής, συμβίωσης, συναίσθησης. Βυθισμένοι, χωρίς βάρος, χωρίς πνοή, είναι κάτι που σίγουρα δεν το έχουμε ζήσει όλοι, τουλάχιστον όμως κάποιοι το έχουμε δει στον ύπνο μας· σαν εφιάλτη».
Κωστής Αντωνιάδης (από το περιοδικό ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ)

Στο βίντεο η παρουσίαση από την  Renee.

grig
Φωτογραφία: Γρηγορίου Δημήτρης

Εκβολές Αχελώου

Έκθεση φωτογραφίαςτης φωτογραφικής ομάδας “art8”

Επιμέλεια: Φωτεινή Παπαχατζή
Εγκαίνια: Σάββατο 10/9/2022 ώρα 20:30
Διάρκεια: 10-25/9/2022
Χώρος: Παλαιά Δημοτική Αγορά Αγρινίου

Συμμετέχουν:
Ασημακούλα Άννα
Γιαπράκης Γιάννης
Γρηγορίου Δημήτρης
Δημητριάνου Αλέκα
Καλτσάς Πάνος
Καραχρήστου Γεωργία
Κατσιπάνος Γιώργος
Λαμπρακόπουλος Νώντας
Λειβαδίτη Θεώνη
Μυλωνάς Δημήτρης
Παπαβασιλείου Άρης
Πεφάνης Κώστας
Σελιμάς Μιχάλης
Σιαδήμα Ρούλα
Τσόλκας Κώστας
Τσώνη Ελένη

Η φωτογραφική ομάδα “art8” συμμετέχει και εφέτος στις κεντρικές εκδηλώσεις του Φωτογραφικού Φεστιβάλ Αγρινίου Photopolis 2022.
16 φωτογράφοι της ομάδας αποτυπώνουν σε 112 φωτογραφίες, τις εκβολές του Αχελώου. 
Η Επιμελήτρια της έκθεσης Φωτεινή Παπαχατζή σημειώνει:
Φωτογραφίζοντας τις εκβολές του Αχελώου, οι φωτογράφοι της ART8 εισέρχονται σταδιακά και χωρίς αρχικά να έχουν επίγνωση σε μια σύνθετη εργασία. Με αφετηρία την «αμέριμνη» φωτογραφική βόλτα περιπλανώνται στην αισθητική αναπαράσταση του τοπίου, σε κολπίσκους, παραλίες, αμμοθίνες και νησιά που έχουν δημιουργηθεί από τις προσχώσεις του ποταμού. Βαθμιαία κατανοούν και επεξεργάζονται το τοπίο ως μια ανθρώπινη κατασκευή. Παρατηρούν τις αντιφάσεις στην αποτύπωση της ακαρνανικής γης και τεκμηριώνουν την φθορά του χρόνου, την ομορφιά αλλά και το σκοτάδι της επίδρασης του ανθρώπινου στοιχείου.
Έρχονται αντιμέτωποι με την ίδια την φωτογραφία όχι πλέον ως παραγωγή εικόνων αισθητικών αξιώσεων αλλά σαν ένα σύνθετο πολιτιστικό φαινόμενο μέσω του οποίου μεταφέρουν όχι μόνο την πληροφορία αλλά και τις κοινωνικές και πολιτικές συνιστώσες του.
Τα βιβλικά τοπία με τις αμέριμνες αγελάδες και τα άγρια άλογα εναλλάσσονται με τοπία εγκατάλειψης τοπικών ερευνητικών κέντρων που είχαν δώσει άλλοτε πνοή και όραμα για την εξέλιξη του τόπου και μοιάζουν τώρα ανίσχυρα, να ενσωματώνονται στο περιβάλλοντα χώρο με την φθορά τους σαν «τοπία λαθών».
Οι πελάδες, σπιτάκια στηριγμένα σε πασσάλους, σχεδόν πάνω στο νερό της θάλασσας, σαν άλλες χορεύτριες, νύμφες και σειρήνες του πατέρα Αχελώου συνοδεύουν αυτό το σουρεαλιστικό τοπίο διασκεδάζοντας την απόκοσμη αν-ησυχία του ποτάμιου θεού. Τα ερείπια και τα απομεινάρια τωρινών και άλλων εποχών συγχέονται με τις παράγκες κοινωνικά αποκλεισμένων ανθρώπων που έχουν αποτραβηχτεί σε αυτή την εσχατιά και εργατών από όλα τα μέρη της γης που επιβεβαιώνουν ότι «η ενότητα του ανθρώπινου είδους» που έχει επιφέρει η παγκοσμιοποίηση σημαίνει πρωτίστως ότι «δεν υπάρχει τόπος που μπορείς να δραπετεύσεις ». Αντίθετα ο ποταμός- γεννήτορας όλων των ρεόντων υδάτων και των πηγών «δραπετεύει» στο λαμπερό Ιόνιο όπως και οι δημιουργοί σε φανταστικές τοποθεσίες που αιχμαλωτίζουν τη λαχτάρα των δημιουργών τους για εναλλακτικές αλλά άπιαστες καταστάσεις ύπαρξης
“.

Σπύρος Στάβερης: Το φωτογραφικό μου έργο

Παρουσίαση στο Φωτογραφικό Φεστιβάλ 2022
Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2022, ώρα 20:00

spiros staveris

Την Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου στο πλαίσιο του Φωτογραφικού Φεστιβάλ Αγρινίου ο Σπύρος Στάβερης θα παρουσιάσει το φωτογραφικό του έργου, σε μια ανοιχτή συζήτηση με το κοινό και συντονίστρια την Φωτεινή Παπαχατζή, πολιτιστική διαχειρίστρια και εικαστικό στο ανακαινισμένο κτίριο της Παλαιάς Δημοτικής Αγοράς Αγρινίου
Η παρουσίαση γίνεται με αφορμή την έκθεση φωτογραφίας του καλλιτέχνη που φιλοξενείται στο φεστιβάλ από 10 έως 25/9/2022.

Ο Σπύρος Στάβερης γεννήθηκε στην Αθήνα. Μέχρι το 1974 έζησε στο Παρίσι και από τότε έως το 1985 μοίραζε τη ζωή του μεταξύ Παρισιού και Αθήνας, οπότε και επέστρεψε οριστικά στην Ελλάδα. Έχει ελληνική και γαλλική υπηκοότητα. Σπούδασε Ιστορία στο Παρίσι (Universite Paris VII και Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales). Από το 1989 εργάζεται ως φωτογράφος, κυρίως στον ελληνικό και ξένο Τύπο.

“Με τρόπο άλλοτε καυστικό και άλλοτε μελαγχολικό, άλλοτε χιουμοριστικό και άλλοτε στοχαστικό, διαπερνάει με τη ματιά του τα χρόνια της επίπλαστης ευμάρειας, των κοσμικών δεξιώσεων και της υπερβολής.
Εισχωρεί με τρόπο αθόρυβο, σχεδόν ηδονοβλεπτικό, μέσα στη ζωή των εκπροσώπων του πολιτικού σκηνικού και της show business, και σχολιάζει την επιτυχία τους με όρους γκροτέσκο θεάματος. Ταυτόχρονα διεισδύει στο underground, στις αντικουλτούρες της νύχτας, στους τόπους δουλειάς μιας περιθωριοποιημένης εργατικής τάξης, αλλά και στις προσδοκίες των μεσαίων στρωμάτων για κοινωνική ανέλιξη. Το έργο του αποτελεί μια ανατομία. Μια ανατομία που ταλαντεύεται ανάμεσα στην παιγνιώδη περιέργειά του να βρεθεί μέσα στο παράδοξο και την έγνοια του να το υπερβεί και να το μεταχειριστεί μέσα στην ιστορικότητά του”.

Δημήτρης Κεχρής (Kollektiv 8)

Αποσπάσματα από το Lifo, από συνέντευξή του στην Μερόπη Κοκκίνη:

«Δεν είμαι φωτογράφος του περιθωρίου, πρόκειται για παρεξήγηση. Είμαι μάλλον ένας φωτογράφος χωρίς ιδιότητες. Φωτογραφίζω την υπερβολή ως σύμπτωμα περισσότερο, είτε έχει να κάνει με τους κοσμικούς είτε με τους περιθωριακούς. Βέβαια, δεν πρόκειται για την ίδια υπερβολή. Όταν είσαι στο περιθώριο, δεν προσποιείσαι ότι ζεις, αλλά ζεις με το ένστικτο. Αυτό το βρίσκω πολύ πιο έντιμο, πιο κοντά στα ουσιώδη και πάντα θα με συγκινεί η αξιοπρέπεια της πτώσης…
Η φωτογραφία μου προσφέρει την ευκολία της χρονολογικής καταγραφής. Μου προσφέρει κι άλλα πράγματα, μια εξωστρέφεια που αλλιώς δεν την έχω καθόλου, ένα θάρρος που μπορεί να θεωρηθεί κάποιες φορές και θράσος και μια οργανική σχέση με τον κόσμο και την πόλη μου…
Στην Αθήνα είναι (ήταν) σχετικά εύκολο να ξεκινήσεις αυτό που θέλεις, μετά όμως χρειάζεσαι άλλες αντοχές για να μη σε συνθλίψουν οι κλειστοί ορίζοντες. Ο, τι έκανα εδώ ήταν απόρροια μιας φτωχής τέχνης. Συμβιβάστηκα με αυτό που μου παρείχε ο υποτυπώδης εξοπλισμός μου, χωρίς όμως να το κάνω και πανάκεια. Συμβιβάστηκα, επίσης, με την ιδέα ότι ο χώρος μου είναι η φωτογραφία, και όχι ο κινηματογράφος, κι ας με έχει διαμορφώσει οριστικά η Γαλλική Ταινιοθήκη. Αφότου κατάλαβα ότι η φωτογραφία έχει τη δική της αυτονομία και δεν είναι ένα απλό σκαλοπάτι προς κάτι πιο ολοκληρωμένο κι ότι επίσης μου ταιριάζει και πολύ περισσότερο στον χαρακτήρα, απελευθερώθηκα…
Με γοητεύουν πολύ οι Γιαπωνέζοι φωτογράφοι, οι τόσο παραγνωρισμένοι – εκτός από τον Αράκι. Θαυμάζω την ιλιγγιώδη αισθητική και την απαράμιλλη τόλμη τους, αλλά θα ήθελα να τους παραβγώ με τον δικό μας μεσογειακό ρομαντισμό…
Αυτά που έκανα εδώ στη φωτογραφία δεν θα μπορούσα να τα κάνω αλλού. Μου χρειάζεται τελικά μια οικειότητα, μια συνενοχή, που μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσα να βρω. Η Αθήνα μου πάει, είχε όταν πρωτοήρθα, και το διατηρεί ακόμη, αυτό τον αντιφατικό χαρακτήρα της παλιομοδίτικης και της σύγχρονης πόλης που μ’ ενθουσιάζει. Είναι σαν να με βοηθάει να οικειοποιηθώ, πάλι μέσω της φωτογραφίας, κομμάτια ολόκληρα από το παρελθόν μου».
https://www.lifo.gr/proswpa/athenians/spyros-staberis

photopolis aliagas

"Επιστροφή"
Εκθεση φωτογραφίας Νίκου Αλιάγα

Διάρκεια: 10-25 Σεπτεμβρίου 2022
Ωρες λειτουργίας: 24 ωρο
Τόπος: Κεντρική πλατεία Αγρινίου
Στις κεντρικέςεκδηλώσεις του Photopolis Agrinio PHoto Festival

Βιογραφικό

Ο Νίκος Αλιάγας γεννήθηκε το Μάιο του 1969, στο Παρίσι. Οι γονείς του, με καταγωγή από την Σταμνά του Μεσολογγίου και τη Λευκάδα, μετανάστευσαν στη Γαλλία, στα μέσα της δεκαετίας του ’60.
Ο Νίκος έμαθε ελληνικά στα σχολεία της Ελληνικής Κοινότητας Παρισίων και μαθήτευσε εσωτερικός για δέκα χρόνια, στο εκπαιδευτικό Ίδρυμα της Ιεράς Μητροπόλεως Γαλλίας, η οποία υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, ενώ παρακολουθούσε συγχρόνως το γαλλικό εκπαιδευτικό σύστημα. Μια διπλή εκπαίδευση που τον οδήγησε στην Σορβόννη, το 1987. Εκεί, ανήσυχος φοιτητής, εκδίδει δίγλωσσο γάλλο-ελληνικό περιοδικό. Συχνά αναφέρει ότι “Δεν είχαμε χρήματα, αλλά είχαμε όνειρα, δεν είχαμε ούτε καν ηλεκτρονικούς υπολογιστές, αλλά είχαμε τον ελληνικό πολιτισμό”. Ο Νίκος Αλιάγας ως φοιτητής, αισθάνεται από την πρώτη στιγμή, την ανάγκη να προβάλει την ελληνική του υπόσταση μέσα στην γαλλική κοινωνία και να χτίσει γέφυρες επικοινωνίας.
Παράλληλα, αρχίζει να ασχολείται με το ραδιόφωνο ως δημοσιογράφος στο Radio France International καθώς και στον αρμενικό σταθμό Radio A.Y.P(α.ι.π), όπου κάθε εβδομάδα παρουσιάζει την εκπομπή “Γειά σου, η φωνή του Ελληνισμού”.
Το 1991, η αντίστοιχη γαλλική ΕΣΗΕΑ του δίνει την επίσημη δημοσιογραφική ταυτότητα και γίνεται ένας από τους πιο νέους δημοσιογράφους της Γαλλίας.
Το 1993, αρχίζει να εκπέμπει στη Λυών, το Ευρωπαϊκό ενημερωτικό κανάλι EURONEWS, και ο Νίκος προσλαμβάνεται αμέσως, σε ηλικία μόλις 24 ετών, μιλάει πέντε γλώσσες και γίνεται ιδρυτικό μέλος και ο πρώτος Έλληνας δημοσιογράφος του EURONEWS. Εκείνη την περίοδο, η Εύη Δεμήρη θα του προτείνει να στέλνει ανταποκρίσεις στην ΕΡΤ. Όπως εκμυστηρεύεται ο ίδιος, “Μου έκανε καλό γιατί εξασκούσα τα ελληνικά μου, πάντα είχα το φόβο ότι μπορεί να ξεχάσω τη γλώσσα μας”.
Το 1998, η γαλλική κρατική τηλεόραση τον καλεί να αναλάβει ως αρχισυντάκτης την εκπομπή της πασίγνωστης Christine BRAVO, που παρουσιάζει νέους ευρωπαίους δημοσιογράφους, οι οποίοι προβάλλουν με χιούμορ και καλή διάθεση τα ήθη, έθιμα και τις ιδιαιτερότητες της κάθε χώρας. Μια μέρα πριν την πρεμιέρα, ο Ισπανός δημοσιογράφος ακυρώνει την συμμετοχή του και ο Νίκος καλείται να μιλήσει για την Ελλάδα. Στην αρχή διστάζει όπως εκμυστηρεύτηκε : “δεν ήθελα να γίνω καρικατούρα του Έλληνα, γιατί ήμουν παράλληλα και Γάλλος δημοσιογράφος”. Το δίλημμα δεν θα κρατήσει για πολύ, η μητέρα του Χαρούλα με λίγα και ουσιαστικά λόγια θα του πει: “εάν αξίζεις κάτι παιδί μου σε αυτή τη χώρα, να αξίζεις για αυτό που είσαι, Έλληνας”. Η εκπομπή θα σπάσει ρεκόρ ακροαματικότητας, φθάνοντας τα 5 εκατομμύρια τηλεθεατές και ο Νίκος κάθε Σάββατο, γίνεται μια ζωντανή διαφήμιση της Ελλάδας.
Παράλληλα, θα ξεκινήσει να παρουσιάζει το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Tele MONTE CARLO, εκεί σε συνδυασμό με το EURONEWS θα πάρει συνεντεύξεις από δεκάδες επιφανείς προσωπικότητες ανά τον κόσμο, όπως και από αρχηγούς κρατών, ηγετών και υπουργούς, μεταξύ άλλων, από τον Richard Holbrooke, τον Yasser Arafat, τον Yitzhak Rabin καθώς και από τον τότε νεοεκλεγέντα, αείμνηστο Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο, μια συνέντευξη που προβλήθηκε σε πέντε γλώσσες, σε όλη την Ευρώπη. Τον Νίκο Αλιάγα επέλεξε η Μελίνα Μερκούρη πριν αναχωρήσει για την Αμερική, για την τελευταία της συνέντευξη, στο EURONEWS. Μια συνέντευξη που έμεινε για τον Νίκο ως παρακαταθήκη και είναι εκείνος που θα προβάλλει ζωντανά σε όλη την Ευρώπη από το EURONEWS, τον ύστατο χαιρετισμό για την Μελίνα.
Ο Αλιάγας δεν θεωρεί τον εαυτό του Ελληνο-γάλλο, αισθάνεται απόλυτα Έλληνας και ολοκληρωμένος Γάλλος πολίτης. Η Ευρώπη δεν είναι γι’ αυτόν μια μακρινή ιδέα, είναι τρόπος ζωής και φιλοσοφία.
Στα γεγονότα της Κύπρου το 1996, όπου δολοφονούνται οι Τάσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού, ο Αλιάγας θα προβάλει “live” στο EURONEWS, την βαρβαρότητα των δυνάμεων κατοχής. Όπως σημειώνει, δεν έπαψε ποτέ να υπερασπίζεται τα ελληνικά θέματα και επισημαίνει “ουδέποτε ταυτίστηκα με την οποιαδήποτε μορφή προπαγάνδας που θα μας παρουσίαζε με το καλύτερο πρόσωπό μας, απλά προσπάθησα πάντα να μοιραστώ το δίκαιο με το κοινό”.
Το 2000, μετά από πρόσκληση του Στρατή Λιαρέλη, έρχεται στην Ελλάδα, για να παρουσιάσει τις ειδήσεις στο κεντρικό δελτίο του ALTER. Γνωρίζοντας πολύ καλά πως δεν θα είναι εύκολο, θα πει αργότερα, “δεν με περίμενε κανείς στην Ελλάδα, αλλά δεν ήρθα για να κάνω καριέρα, ήρθα να μοιραστώ με τους συμπατριώτες μου αυτό που ξέρω να κάνω”. Η εμπειρία αυτή θα του δώσει την ευκαιρία να τριφτεί με την πραγματικότητα της Ελλάδας. Επί ένα χρόνο, κάθε εβδομάδα πηγαινοέρχεται στο Παρίσι, για την εκπομπή της Christine Bravo. Μετά από χρόνια θα πει ότι “ήταν περίεργο συναίσθημα να με βλέπουν κάθε Σάββατο εκατομμύρια Γάλλοι και στην Ελλάδα να κάνω 8% τηλεθέαση στο δελτίο ειδήσεων”.
Το 2001, ο Νίκος κάνει την μεγάλη μεταγραφή της καριέρας του και προσλαμβάνεται στο μεγαλύτερο ιδιωτικό κανάλι της Γαλλίας και της Ευρώπης, το TF1, όπου εργάζεται με μεγάλη επιτυχία, μέχρι σήμερα. Στη Γαλλία, ο Αλιάγας είναι ο Nikόs. Όπου υπάρχει γαλλόφωνος τηλεθεατής ανά τον κόσμο, αναγνωρίζει τον Έλληνα της Γαλλίας. Σε είκοσι χρόνια, θα σπάσει όλα τα ρεκόρ τηλεθέασης της χώρας, τόσο με τις ψυχαγωγικές του εκπομπές όπως το Star Academy, NRJ MUSIC AWARDS, THE VOICE και τα ενημερωτικά μαγκαζίνο του, όπως το FIFTY MINUTES INSIDE και τις αποστολές του. Οι μεγαλύτεροι σταρ του πλανήτη επιλέγουν Αλιάγα για τις συνεντεύξεις τους, όταν έρχονται στην Ευρώπη και τους περισσότερους τους ζητά να πουν μια λέξη ελληνική ή να μιλήσουν για τις εμπειρίες τους στην Ελλάδα.
Όταν το 2004, παρουσιάζει το εναρκτήριο σόου (PRE-SHOW) των Ολυμπιακών Αγώνων, ως εθελοντής, οι γαλλικές εφημερίδες γράφουν: “Ο δικός μας Έλληνας”, οι ελληνικές σχεδόν τίποτα.
Το Μάρτιο του 2020 για τα διακόσια χρόνια απο την ελληνική επανάσταση ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν παραχώρησε στον Νίκο Αλιαγα συνεντευξη ευ όλης της ύλης για λογαριασμό της ΕΡΤ.
Ο Νίκος Αλιάγας είναι Iππότης και αξιωματικός των Γραμμάτων και των Τεχνών της Γαλλικής Δημοκρατίας, είναι ο πρώτος Έλληνας του οποίου το κέρινο ομοίωμα βρίσκεται στο Μusée Grévin, στο Παρίσι. Επίσης, είναι Πρέσβης Καλής Θελήσεως σε φιλανθρωπικά ιδρύματα ανά τον κόσμο, με ιδιαίτερη έμφαση σε αυτά που ασχολούνται με θέματα υγείας, όπως ο παιδικός καρκίνος και το AIDS. Ο Αλιάγας είναι Πρέσβης Καλής Θέλησης και στο International Foundation For Greece, είναι Επίτιμος Πολίτης της πόλης των Καννών, κατέχει το κλειδί της Πόλεως του Μεσολογγίου, ενώ έγινε γραμματόσημο στη χώρα μας.
Την τελευταία δεκαετία, το φωτογραφικό του έργο προβάλλεται σε όλο τον κόσμο, με ποικίλες φωτογραφικές εκθέσεις και διαλέξεις, που αφορούν κυρίως την Ελλάδα. Πρόσφατες συνεργασίες είναι εκείνες με το Μουσείο του Λούβρου και το Μουσείο Καλών Τεχνών του Bordeaux, όπου ο Νίκος Αλιάγας εξέθεσε φωτογραφίες που απεικονίζουν τους σημερινούς Μεσολογγίτες, απέναντι στον μυθικό πίνακα του Delacroix “La Grèce sur les ruines de Missolonghi”. Έχει επίσης εκδόσει βιβλία και λευκώματα στα ελληνικά και στα γαλλικά.

“Τα ίχνη που αφήνει ο χρόνος σε ένα πρόσωπο μου προκαλούν μια περίεργη αίσθηση. Μια γλυκιά μελαγχολία συνδεδεμένη με το πέρασμα του χρόνου, τόσο μυστηριώδη όσο το πέρασμα της ύπαρξης, τόσο εύθραυστη όσο και αδυσώπητη. Άρχισα να φωτογραφίζω ανθρώπους από φόβο μην τους ξαναδώ, όταν μικρό αγόρι βρήκα φωτογραφίες των νεαρών γονιών μου σε ένα σκονισμένο κουτί. Αυτή η αναπαράσταση του χρόνου που περνούσε στο πρόσωπό τους ήταν βάναυση, έτσι ο θεός Χρόνος μπήκε στη ζωή μου μέσα από μια εικόνα. Και τα ανέμελα παιδικά χρόνια πέταξαν μακριά εκείνη τη μέρα.
Πάντα επιστρέφω στις ρίζες μου, στα γνώριμα πρόσωπα, στους ήχους και τις λαλιές που με συνόδευαν όταν ήμουν παιδί τα καλοκαίρια στα σάλτσινα και τα καλντερίμια. Επιστρέφω σε έναν χρονότοπο που δεν μεταμφιέστηκε με κίβδηλους μανδύες, σε ένα τοπίο που κράτησε ατόφια την μυστήρια κλεψύδρα της ύπαρξης. Στην Σταμνά, το Μεσολόγγι, το Αιτωλικό, εκεί που η λιμνοθάλασσα αντιστέκεται ακόμα στους τρελούς ρυθμούς του κόσμου, εκεί που οι περήφανοι ελαιώνες δεν κομπιάζουν, εκεί που τα πρόσωπα θυμούνται και τιμούν δίχως πολλά λόγια.
Φωτογραφίζω αυτούς που δεν πίστεψαν τον καθρέφτη, όσους αποδέχθηκαν το χρόνο, εκείνους που δεν ζήτησαν τίποτα από κανέναν, τις ψυχές που δεν χρειάστηκαν φίλτρα για να υπάρξουν στο ψηφιακό κάδρο. Δεν υπάρχει αιωνιότητα όταν πας να ξεφύγεις από τα καμώματα του χρόνου. Φωτογραφίζω όσους έχουν κρατήσει μέσα τους καρδιά παιδιού, εκεί όπου υπάρχει ακόμα κάτι που μας συνδέει με το ιερό αόρατο του περάσματος. Μεταξύ ουρανού και θάλασσας, στην λεπτή γραμμή του ορίζοντα, ψάχνω ονειροπόλες ψυχές και ανήσυχες ματιές, ψάχνω την ανεξίτηλη αιτία που με έκανε δικό τους, κι ας ζω μακριά τους. Εκεί ίσως βρω το κρυφό μονοπάτι της απόλυτης γαλήνης… Όταν συνδέομαι μαζί τους πίσω από τον φακό μου, εκεί αισθάνομαι στο σπίτι μου”.
Νίκος Αλιάγας

Πρόσκληση σε PhotoWalk για όλους, για τα 10 χρόνια της art8

afisa nea date small

Το Photopolis Agrinio Photo Festival θέλοντας να τιμήσει την φωτογραφική ομάδα “art8” η οποία συμπληρώνει 10 χρόνια παρουσίας  στην πόλη του Αγρινίου,  διοργανώνει φωτογραφικό περίπατο την Τετάρτη 15 Ιουνίου 2022 στο Αγρίνιο, παρέα με τα μέλη της “art8”.
Στον περίπατο μπορούν να λάβουν μέρος οι πάντες, αρκεί να έχουν μαζί τους κινητό με κάμερα ή φωτογραφική μηχανή. Τα πιο έμπειρα μέλη της ομάδας θα υποστηρίξουν τεχνικά τους αρχάριους.
Οι φωτογραφίες που θα δημιουργηθούν θα αποτελέσουν υλικό για προβολή σε ειδικό event -party στο χώρο του φεστιβάλ τον Σεπτέμβριο.
Το θέμα θα είναι ελεύθερο, στόχος είναι να διερευνήσουμε τη σχέση μας με την πόλη και τους ανθρώπους, την αρχιτεκτονική, την ιστορία και τη φύση, εκφραζόμενοι μέσα από τη φωτογραφία.

t shirt
T-Shirt Photopolis

Περισσότερες οδηγίες θα δοθούν στον τόπο συγκέντρωσης, μπροστά στον σταθμό του τρένου (οδός Μαβίλη και Κωστή Παλαμά) στις 7:30 μμ, την Τετάρτη 15 Ιουνίου 2022. Θα μας αναγνωρίσετε από τις μπλούζες με σήμα την «art8» και το «photopolis».
Οι 10 πρώτοι που θα φθάσουν στον χώρο συγκέντρωσης (και δεν είναι μέλη του εργαστηρίου μας) θα λάβουν ΔΩΡΟ από ένα T-Shirt Photopolis
!
Όσοι αγαπάτε την φωτογραφία είστε καλεσμένοι μας!
Πληροφορίες: 6977904118

Φωτογραφίες μελών art8 σχετικές με το θέμα του περιπάτου

Ολοκληρώθηκαν με επιτυχία οι προφεστιβαλικές εκδηλώσεις
του Photopolis Agrinio Photo Festival

Την Κυριακή 5 Ιουνίου 2022 ολοκληρώθηκαν οι προφεστιβαλικές εκδηλώσεις του Photopolis Agrinio Photo Festival, με το κλείσιμο της έκθεσης φωτογραφίας με θέμα: «Αρχαία θέατρα Αιτωλοακαρνανίας στην δίνη του χρόνου», σε επιμέλεια της Φωτεινής Παπαχατζή. Έκθεση στην οποία συμμετείχαν 13 φωτογράφοι της φωτογραφικής ομάδας “art8”, και η οποία άφησε άριστες εντυπώσεις στους πολλούς επισκέπτες.
(Περισσότερα στοιχεία για την έκθεση ΕΔΩ)

Το Σάββατο διοργανώθηκε ανοιχτή συζήτηση με θέμα: “Πώς οι αρχαιότητες επιδρούν στην τέχνη».  Την εκδήλωση άνοιξε  ο Πρόεδρος του Φεστιβάλ κ. Πάνος Καλτσάς, και την συνέχεια ανέλαβε η κ. Σπυριδούλα Πυρπύλη, Φιλόλογος – Δρ μουσειολόγος και διδάσκουσα στο Πανεπιστήμιο Πατρών, η οποία συντόνισε την συζήτηση. Χαιρετισμό απηύθυνε ο Δήμαρχος Αγρινίου κ. Γιώργος Παπαναστασίου.

photopolis.gr 2022 08
ΟΙ συμμτέχοντες στο πάνελ: ΓΙώργος Σταμάτης, Σπυριδούλα Πυρπύλη, Μαρία Γκασούκα, Ολυμπία Βικάτου

Στην συζήτηση συμετείχαν:
• Η κ. Ολυμπία Βικάτου, αρχαιολόγος, Πρ. Αρχαιολογικής υπηρεσίας Αιτωλ/νίας Λευκάδος η οποία αναφέρθηκε στις «Εργασίες αποκατάστασης και ανάδειξης στα αρχαία θέατρα Πλευρώνας, Οινιαδών και Στράτου».
• Ο κ. Δημήτρης Πλάντζος, Αρχαιολόγος, καθηγ. Πανεπ. Αθηνών που εισηγήθηκε το θέμα “Σύγχρονη τέχνη, αρχαιότητα και αρχαιότητες στον 21ο αιώνα”.
• Ο κ. Βασίλειος Λαμπρινουδάκης, Ομότιμος Καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας, Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας EΚΠΑ, με θέμα: «Η κλασσική παράδοση στη ζωή μας»
• Η κ. Μαρία Γκασούκα, Καθηγ Λαογραφίας και Φύλου Πανεπιστήμιου Αιγαίου, με εισήγηση: «Από την Ίσιδα στις Μαρίες: Αναπαραστάσεις της ιερής γυναίκας στην τέχνη».
• Ο κ. Γιώργος Σταμάτης, αρχαιολόγος, πρόεδρος Ιστορικής αρχαιολ. Εταιρείας, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Τα γλυπτά του Χρήστου Καπράλου».

Εισαγωγική ομιλία

Πάνος Καλτσάς, Πρόεδρος Φεστιβάλ

Στο ξεκίνημα της εκδήλωσης ο πρόεδρος του Φεστιβάλ κ. Πάνος Καλτσάς αφού ευχαρίστησε όλους του παρευρισκόμενους και όσους βοήθησαν στην διοργάνωση, αναφέρθηκε στην έκθεση φωτογραφίας λέγοντας ότι «13 φωτογράφοι της art8 επισκέφθηκαν 5 από τα αρχαία θέατρα του νομού μας και τα φωτογράφησαν. Τα φωτογραφικά τους απότυπα, που απαρτίζουν τον κορμό της έκθεσης, εμπλουτίστηκαν και από παλαιότερες φωτογραφίες μελών της art8 από παραστάσεις του ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου στα θέατρα αυτά».
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην Επιμελήτρια της έκθεσης κ. Φωτεινή Παπαχατζή και για να δώσει το στίγμα της έκθεσης χρησιμοποίησε τα λόγια της:
«Οι 13 φωτογράφοι της έκθεσης ξεκίνησαν ωσάν άλλοι περιηγητές προηγούμενων αιώνων την αναζήτηση πνευματικής αναζωογόνησης και καλλιτεχνικής έμπνευσης στην περίοδο της πανδημίας.
Μέσα από αυτή την αναζήτηση έρχονται σε επαφή με ένα συλλογικό ασυνείδητο που μοιάζει να έχει θαφτεί στο χώμα της αιτωλοακαρνανικής γης.
Κάθε φωτογραφική αναζήτησή τους μοιάζει να ακροβατεί ανάμεσα στο ατομικό και στο συλλογικό, στη μνήμη και στη λήθη. Τα αρχαία θέατρα της Αιτωλοακαρνανίας μοιάζουν να ανασαίνουν ακόμα, κάτω από το πέρασμα του χρόνου και η φωτογραφική τους αποτύπωση έρχεται να υπενθυμίσει όχι μόνο την ύπαρξη τους, αλλά και το ότι στην αρχαία Ελλάδα, το τοπίο και η φύση, με όλες τις τοπογραφικές και περιβαλλοντικές τους αλλαγές, είχαν επιρροή στο σχεδιασμό τους.
Η υπέροχη μαγευτική φυσική θέα συναντά το πνευματικό αίσθημα και επηρεάζει την κτιριακή δομή του θεάτρου, που λειτουργεί ως πρότυπο αυτής της προσέγγισης. Το θέατρο θεωρούνταν ένα είδος «σχολής» που έπρεπε να παρακολουθήσουν όλοι. Οι θεατές γνώριζαν εκ των προτέρων την πλοκή του έργου. Στην τωρινή συνθήκη αυτή η θεατρική πράξη είναι απούσα, ωστόσο οι φωτογράφοι της έκθεσης ανακαλύπτουν, αποτυπώνουν και επανασυνδέονται με την αρμονία μεταξύ ανθρώπου, φύσης, και θεϊκού, μέσα από τα έργα τους».
Ακολούθως ανέφερε τις προσεχείς εκδηλώσεις του φεστιβάλ οι οποίες θα πραγματοποιηθούν από 10 έως 25 Σεπτέμβρη 2022 με ένα πλούσιο πρόγραμμα.

photopolis.gr 2022 07
Προφεστιβαλικές 2022 Πάνος Καλτσάς

Η ομιλία του προέδρου του Φεστιβάλ Πάνου Καλτσά

Χαιρετισμός Δημάρχου Αγρινίου

Ο χαιρετισμός του Δημάρχου Αγρινίου κ. Γιώργου Παπαναστασίου

Στη συνέχεια ο λόγος δόθηκε στον δήμαρχο Αγρινίου κ. Γιώργο Παπαναστασίου, ο οποίος μεταξύ άλλων είπε:
«Σας καλωσορίζω πραγματικά σε μία ενδιαφέρουσα συζήτηση. Το θέμα της είναι «πώς οι αρχαιότητες επιδρούν στην τέχνη».
Ο μοναδικός και πρωτότυπος διάλογος μεταξύ της αρχαιότητας και της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας επιβεβαιώνει την ακτινοβολία της Αρχαίας Ελληνικής τέχνης. Τα ελληνικά αριστουργήματα έγιναν σημεία αναφοράς αναδεικνύοντας τη συμβολή της αρχαίας Ελλάδος στον καθορισμό της έννοιας της ομορφιάς και της εξέλιξης της τέχνης.
Στο Αγρίνιο, στην Αιτωλοακαρνανία έχουμε το προνόμιο να ζούμε σε μία περιοχή που κάθε σπιθαμή της γης μάρτυρα πολιτισμό και ιστορία και κάποια από αυτά τα κομμάτια δεν έχουν ακόμα αναδειχθεί. Είμαστε ευτυχείς που πλέον θα αναδειχθεί το αρχαίο θέατρο της Στράτου, είμαστε ευτυχείς που πρέπει να αναδειχθεί η Αρσινόη, όπως έχουμε μιλήσει με την κυρία Βικάτου, και βέβαια να πω ότι τα μνημεία του τόπου μας πραγματικά συγκινούν και επιδρούν σε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Η ανάδειξη και η προστασία τους αποτελεί ηθική μας υποχρέωση.
Με ξεχωριστή λοιπόν χαρά αναμένουμε να ακούσουμε τους διαπρεπείς επιστήμονες και τα εξέχοντα στελέχη της ακαδημαϊκής κοινότητας που συμμετέχουν στην εκδήλωση».

"Εργασίες αποκατάστασης και ανάδειξης στα αρχαία θέατρα Πλευρώνας, Οινιαδών και Στράτου»

Ολυμπία Βικάτου, Αρχαιολόγος, Προϊσταμένη Αρχαιολογικής υπηρεσίας Αιτωλ/νίας  &Λευκάδος

 Εν συνεχεία πήρε το λόγο η κ. Ολυμπία Βικάτου, η οποία κατ αρχήν έδωσε τα συγχαρητήρια της στην φωτογραφική ομάδα «art8”, για την εξαιρετική αποτύπωση των μνημείων. Αφού ευχαρίστησε όλους τους φορείς που συμμετείχαν στην εκδήλωση προχώρησε στην εισήγησή της. Μεταξύ άλλων ανέφερε: Η αναστύλωση των τριών θεάτρων είναι ένα τεράστιο έργο ζωτικής σημασίας για την περιοχή, γιατί δεν είναι εύκολο να αναστηλώνεις τρία θέατρα ταυτόχρονα. Απαντώντας και στο ερώτημα του θέματος της συνάντησης «Πως οι αρχαιότητες επιδρούν στην τέχνη» χρησιμοποίησε στίχους από το «Αρχαίο θέατρο» του Γιάννη Ρίτσου: « Απέναντι,
πάνω απ’ τα κάθετα βουνά, η ηχώ αποκρίθηκε –
η ελληνική ηχώ που δε μιμείται ούτε επαναλαμβάνει
μα συνεχίζει απλώς σ’ ένα ύψος απροσμέτρητο
την αιώνια ιαχή του διθυράμβου». Η ιαχή του διθυράμβου είναι ηχώ που διασχίζει τους αιώνες, θυμίζοντας πόσο ζωντανός είναι ο αρχαίος κόσμος. Ο ποιητής ακούει την αιώνια ιαχή του διθυράμβου, του θρησκευτικού τραγουδιού του χορού του Διόνυσου, που αποτελεί την επικοινωνία με τους προγόνους του. 
Στα Θέατρα ως τόποι εκπαίδευσης ψυχαγωγίας, κοινωνικής συναναστροφής και ανταλλαγής απόψεων και ιδεών Αιτωλοί και Ακαρνάνες διαμόρφωσαν κοινωνική και πολιτική συνείδηση, συνομίλησαν με θεούς και ήρωες, κατακτώντας ανάταση ψυχής και πνεύματος. Το υψηλό πνευματικό και πολιτιστικό τους επίπεδο μολονότι οι αρχαίοι ιστορικοί τους χαρακτηρίζουν οπισθοδρομικούς και ημιβάρβαρους, διαπιστώνεται από την ύπαρξη έξι θεάτρων στην Μακύνεια, Καλυδώνα, Πλευρώνα, Οινιάδες, Στράτου και Αμφιλοχικό Άργος, χωρίς να αποκλείεται και η ύπαρξη και σε άλλες, τα οποία πλην του τελευταίου έχουν συστηματικά ερευνηθεί και αναστηλώνονται.

 Η εισήγηση της Αρχαιολόγου, Προϊσταμένης Αρχαιολ. Υπηρ. Αιτωλ/νίας & Λευκάδας κ. Ολυμπίας Βικάτου

Αρχικά τα θέατρα της Μακύνειας, Καλυδώνας και Πλευρώνας είχαν χρησιμοποιηθεί ως βουλευτήρια. Η ένταξη των έργων αποκατάστασης των τριών θεάτρων Πλευρώνας, Οινιαδών και Στράτου έγιναν καθώς υπήρχαν ώριμες συγκεκριμένες μελέτες αποκατάστασης, οι οποίες υλοποιήθηκαν βάσει της χρηματοδότησης της Περιφέρειας Δ. Ελλάδος για το θέατρο Οινιαδών και Πλευρώνας και του δήμου Αγρινίου για το θέατρο Στράτου από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και υλοποιούνται από την Αρχαιολογική Υπηρεσία με αυτεπιστασία καιοι εργασίες είναι σε πλήρη εξέλιξη με χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης το τέλους του 2023. Οι παρεμβάσεις στοχεύουν στην προστασία των ίδιων των μνημείων, στην αποκατάσταση της μορφής τους σε βαθμό που να καταστούν περισσότερο αναγνώσιμα και βεβαίως επισκέψιμα από το κοινό, ώστε να αποτελέσουν σημαντικό πόλο έλξης επισκεπτών, στοιχείο που θα δώσουν νέα ώθηση στο τουριστικό αναπτυξιακό μέλλον της περιοχής που χαρακτηρίζεται από πληθώρα μνημείων όλων των εποχών».
Για το θέατρο Πλευρώνας ο προϋπολογισμός είναι 900.000 ευρώ. Προβλέπεται να γίνουν εργασίες συντήρησης, συγκόλησης λίθων, συμπλήρωση εδωλίων και στο τέλος, όπως σε όλα τα θέατρα, θα γίνει ημερίδα και θα εκδοθεί σχετικός οδηγός. Με χρήση φωτογραφιών αναφέρθηκε ακριβώς στα σημεία που θα γίνουν οι εργασίες στο θέατρο.
Για το θέατρο Οινιαδών ο προϋπολογισμός ανέρχεται στο ποσό των 700.000 ευρώ. Προβλέπονται συμπληρωματικές επεμβάσεις στο σκηνικό οικοδόμημα, στο σημείο που βρίσκονται λίθοι με αναθηματικές επιγραφές, ενώ στους αναλημματικούς τοίχους θα είναι ηπιότερες οι παρεμβάσεις, θα γίνουν εδώλια από τεχνητό λίθο και ένας περιμετρικός αγωγός θα προστατεύσει το θέατρο μαζί με άλλα αποστραγγιστικά έργα από τα όμβρια ύδατα. Ανάμεσα στα εδώλια υπάρχουν πολλές ρηγματώσεις, οι οποίες θα γεμίσουν.

plevrona copy
Εργασίες στο θέατρο Πλευρώνας

Για το θέατρο Στράτου, το μεγαλύτερο από τα θέατρα και με τα μεγαλύτερα προβλήματα. Προϋπολογισμός 1.600.000 ευρώ. Ηταν το θέατρο της πρωτεύουσας των Ακαρνάνων. Έχει ένα πολύ βασικό πρόβλημα, είναι χτισμένο με ψαμμίτη λίθο, ο οποίος έχει υποστεί πολλές φθορές. Προβλέπονται ανασκαφικοί καθαρισμοί, αποχωματώσεις, μετακινήσεις αρχιτεκτονικών μελών, εργασίες συντήρησης, στερέωσης πλήρους αποκατάστασης και αναστήλωσης, επισκευή της οικίας Γιάγκα, ένα παραδοσιακό σπίτι από το παλιό χωριό, το οποίο θα γίνει πληροφοριακό κέντρο.
Κλείνοντας η κ. Βικάτου ανέφερε ότι γίνονται αναστηλώσεις και σε άλλα μνημεία, όπως είναι τα κάστρα και άλλα μνημεία με την ίδρυση μουσείων. Αυτή την περίοδο είναι σε εξέλιξη η μουσειολογική μελέτη για τις καπναποθήκες Παπαπέτρου.

stratos copy
θέατρο Στράτου, πρόταση αποκατάστασης

“Σύγχρονη τέχνη, αρχαιότητα και αρχαιότητες στον 21ο αιώνα”

Δημήτρης Πλάντζος, Αρχαιολόγος, ΕΚΠΑ

Η εισήγηση του κυρίου Δημητρίου Πλάντζου

Στη συνέχεια ο κ. Δημήτρης Πλάντζος, μέσω βίντεο μιας και λόγω ασθένειας δεν ήταν δυνατόν να παρευρεθεί δια ζώσης ανέπτυξε την εισήγησή του αναφέροντας:
«Για πολλούς αιώνες στον δυτικό κόσμο τουλάχιστον, ο σύχρονος πολιτισμός θεωρούσε την κλασσική τέχνη της αρχαίας Ελλάδας και της Ρώμης ως ένα σταθερό σημείο αναφοράς. Αγγεία και γλυπτά, αρχαικτονήματα, ζωγραφικοί πίνακες, έδειχναν να περιστρέφονται γύρω από το κλασσικό ιδεώδες. Για πολλούς αιώνες το κλασσικό ιδεώδες, η αισθητική της αρχαίας Ελλάδας και της Ρώμης θεωρούνταν ανυπέρβλητα πολιτιστικά αγαθά, τουλάχιστον στις χώρες της Δύσης. Οι κλασσικές μορφές, το ανθρώπινο σώμα, το γυμνό σώμα των ανδρών, το γυμνό σώμα των γυναικών, τα αρχιτεκτονήματα, ο Δωρικός ρυθμός, ο Ιωνικός ρυθμός, οι μορφές των αρχαίων ελληνικών αγγείων, οι μορφές των αρχαίων ρωμαϊκών αγαλμάτων, έδειχναν να αποτελούν την πολιτιστική σταθερά της Δυτικής, τουλάχιστον, τέχνης. Χρειάστηκαν να περάσουν πολλοί αιώνες για να αλλάξει αυτό το πολιτιστικό στερεότυπο και να ανατραπεί η σχέση του καλλιτέχνη, του αισθητή, του φιλότεχνου με τον κλασσικό πολιτισμό και να περάσουμε από τον ανυπέρβλητο θαυμασμό την ειρωνεία…».
Δείχνοντας ανάλογες εικόνες τεκμηρίωσε την επιχειρηματολογία του.

«Η κλασσική παράδοση στη ζωή μας»

Βασίλειος Λαμπρινουδάκης, Ομότιμος Καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας, Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας EΚΠΑ,

Ο κ. Βασίλειος Λαμπρινουδάκης στην εισήγησή του αναφέρθηκε στην επικαιρότητα της κλασσικής παράδοσης με εστίαση στις τέχνες.
«Το κλασικό παρελθόν «είναι παρών σε κάθε βήμα μας στην Ελλάδα και λειτουργεί δυναμικά, μας θυμίζει το ιστορικό μας βάθος και τα μνημεία που το αποτυπώνουν γύρω μας διαχρονικά
ενσαρκώνουν με την ποικιλία και τη μορφή τους την αισθητική και τις τεχνικές ικανότητες των κλασικών δημιουργών που ανέπτυξε η αρχαία ελληνική διανόηση και αποτελούν πολύτιμα παραδείγματα ζωής για τον σημερινό άνθρωπο. Αλλά αφού ο κλασικός πολιτισμός αποτέλεσε θεμέλιο του ευρωπαϊκού πολιτισμού και γενικότερα βασικό πυλώνα του σύγχρονου πολιτισμού αυτά τα παραδείγματα ζωής αποτελούν και παγκόσμιο πολιτιστικό αγαθό. Το κλασσικό λειτουργεί ως ταμείο ανθρώπινης εμπειρίας και έμπνευσης, οι σύγχρονοι δημιουργοί αλλά και γενικότερα ο σύγχρονος άνθρωπος ανατρέχει συνεχώς στις ιδέες και τις εικόνες του περσικού παρελθόντος σε αυτά τα πολύτιμα παραδείγματα ζωής όπως είπαμε και μελετώντας τα ή μεταπλάσσοντάς τα χρησιμοποιεί ως οχήματα για να εκφράσει σύγχρονες εμπειρίες και αναζητήσεις.
Αυτή η διαδραστική δημιουργική προσέγγιση κλασικής παράδοσης είναι εξίσου σημαντική με την ιστορική μάθηση και ανταποκρίνεται σε αυτή την ίδια την ιδέα, την έννοια του κλασικού, δηλαδή της κλασσικής κληρονομιάς της αξίας που διατηρώντας τις βασικές της συνιστώσες προσαρμόζεται κάθε φορά στην ζωντανή πραγματικότητα. Έτσι η κλασική παράδοση είναι παρούσα σε κάθε σχεδόν τομέα της ζωής σε όλο τον κόσμο.
Ένας από τους σημαντικότερους τομείς της ζωής που εμπνέεται από τα κλασικά έργα είναι οι καλλιτεχνικές δημιουργίες.
Οι σύγχρονοι καλλιτέχνες ανατρέχουν στα αρχαία έργα για να σχολιάσουν μέσω αυτών την επικαιρότητα και να εκφράσουν τους προβληματισμούς τους, τους οραματισμούς τους και τις ιδέες σας».
Στη συνέχεια δείχνοντας εικόνες ανέφερε χαρακτηριστικά παραδείγματα από τέτοιες περιπτώσεις.

Η εισήγηση του κυρίου Βασίλη Λαμπρινουδάκη

«Από την Ίσιδα στις Μαρίες: Αναπαραστάσεις της ιερής γυναίκας στην τέχνη»

Μαρία Γκασούκα, Ομότιμη καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αιγαίου

Ίσιδα

Η εισήγηση της κυρίας Μαρίας Γκασούκα

Η κ. Μαρία Γκασούκα αναφέρθηκε στο χώρο που άνθισαν πολιτισμοί όπως αυτοί της Σουμερίας, των Ασυρίων, των Εβραίων και πως αυτοί οι πολιτισμοί δεν αφήνουν ανεπηρέαστο και τον ελληνικό χώρο και τον Ρωμαϊκό χώρο σε όλη του την έκταση, επιδρούν, αποτυπώνονται, αναπαριστώνται σε μία σπουδαία τέχνη, όπως είναι η ζωγραφική μετά την αναγέννηση και ως τον 19ο αι.
Μίλησε για την αναπαράσταση της Ιερής Γυναίκας στην δυτική κυρίως τέχνη, έχοντας ως αφετηρία, ως σημείο εκκίνησης δύο ιερές γυναίκες της Σουμεριακής και μεσανατολικής μυθολογίας, την Ινάνα και την Ίσιδα….
Επισήμανε «…θέλω να ξεκινήσω από μία διαπίστωση εξηγώντας εξαρχής πως εδώ κάνουμε επιστήμη, εδώ μιλάμε για πολιτιστικές σπουδές που προφανώς ότι θα ακούσετε, όσο και αν σας παραξενέψει σας παρακαλώ μη το συνδέσετε με τις θρησκευτικές σας πεποιθήσεις, δεν είναι καθόλου αυτή η πρόθεσή μας. Λέω λοιπόν ότι η θηλυκή μεταφυσική οντότητα και οι ιερές της εκφράσεις και εκφάνσεις εξακολουθούν να προκαλούν το επιστημονικό ενδιαφέρον ιδιαίτερα των φεμινιστικών, πολιτισμικών σπουδών, αλλά και της γυναικείας/φεμινιστικής πνευματικότητας, που αναπτύσσεται τις τελευταίες δεκαετίες παγκόσμια. Όπως και τα υπόλοιπα μονοθεϊστικά συστήματα, ισχυρίζονται φεμινίστριες-μεταξύ των οποίων σημαντικές θεολόγοι, θρησκειολόγοι κ.ά.- έτσι και ο χριστιανισμός, ο οποίος σε σημαντικό βαθμό έχει διαμορφώσει το δυτικό πολιτισμό για δύο χιλιάδες χρόνια, ίσως έχει οικοδομηθεί πάνω σε ένα δογματικό σφάλμα: την άρνηση του θηλυκού στοιχείου.
Διατυπώνεται δε η κοινή πεποίθηση πως η διασάλευση της ισορροπίας των αντιθέτων και ο εξοβελισμός του ιερού θηλυκού υπονόμευσε την ευημερία του συγκεκριμένου πολιτισμού. Δε είστε υποχρεωμένοι και υποχρεωμένες προφανώς να αποδεχθείτε όλες αυτές τις διαπιστώσεις. Απλώς τις θέτω υπ όψιν σας.
Ωστόσο το βέβαιο είναι πως η τέχνη με τον έναν ή ή τον άλλο τρόπο διαζώσει τα ίχνη της ιερής γυναίκας. Πρόκειται για εγχείρημα που αρχίζει από παλιά. Ηδη από τους προ πατριαρχικούς πολιτισμούς.
Όμως ως σημείο εκκίνησης, δεν θα μπορούσα βέβαια να πάω τόσο παλιά, παίρνω δύο σπουδαίες θηλυκές θεότητες της Σουμεριακής και της Βαβυλωνιακής μυθολογίας την Ινάνα και την Ίσιδα…
… εντοπίζονται για πρώτη φορά δύο μοτίβα που θα οικειοποιηθεί αργότερα ο Χριστιανισμός: Το μύρωμα, ο πρώτος κεχρισμένος , ο πρώτος Χριστός, το μοτίβο του θνήσκοντος, τελετουργικά βασανιζόμενου και αναστάντος θεού…».

«Τα γλυπτά του Χρήστου Καπράλου»

Γιώργος Σταμάτης, Αρχαιολόγος, Πρόεδρος Ιστορικής αρχαιολογικής Εταιρείας Δυτικής Στερεάς Ελλάδας

Η συζήτηση έκλεισε με την εισήγηση του κ. Γιώργου Σταμάτη, ο οποίος αναφέρθηκε στο έργο του συντοπίτη μας Χρήστου Καπράλου, της μεγαλύτερης φυσιογνωμίας της πλαστικής του 20ου αιώνα. «Ένα πολύπλευρο έργο το οποίο είναι επηρεασμένο από την αρχαία τέχνη. Με τα έργα του κατορθώνει να φτάσει σε νέα ερμηνεία του ανθρώπου και του κόσμου. Αφετηρία του Καπράλου για την δημιουργία του είναι η αγάπη του για τον άνθρωπο, τα παδικά βιώματα στο χωριό όσο και το πρόσωπο της μάνας του την οποία λατρεύει και θαυμάζει. Δημιουργός που ζει με την καρδιά και σκέφτεται με τα χέρια ο Καπράλος δεν ενδιαφέρεται να συμπορευτεί με τα διάφορα ρεύματα της τέχνης του 20ου αιώνα… Εργάστηκε την πέτρα και το μολύβι, τον χαλκό, το ξύλο,τον γύψο, τον πηλό. Τα έργα του χαρακτηρίζουν η λιτότητα των μορφών, η ισορροπία των όγκων, η αλληλουχία των επιπέδων, ο πλούτος των νέων επινοήσεων»…

Η εκδήλωση έκλεισε με απάντηση στις ερωτήσεις που υπέβαλαν οι παριστάμενοι στην εκδήλωση.

kapralos
Ο Χρήστος Καπράλος στο εργαστήρι του στο Παναιτώλιο

Η εισήγηση του κυρίου Γιώργου Σταμάτη

Silence

Video Installation
Renee Revah

Διάρκεια: 10 – 25 Σεπτεμβρίου 2022
Χώρος: Παλαιά Δημοτική Αγορά Αγρινίου

«Οι φωτογραφίες της Ρενέ Ρεβάχ, ωθούν το βλέμμα μας σε βαθύτερα νερά, στο βυθό όπου κατά κανόνα κείτονται ναυάγια. Τα σώματα μοιάζουν παγιδευμένα σε ένα θολό πράσινο φως, βυθίζονται άκαμπτα, αιωρούνται σε εμβρυακή στάση. Την ένταση στις κινήσεις τους διαδέχεται η παραίτηση, απομακρύνονται κι έπειτα κάποια άλλα παίρνουν τη θέση τους, πλησιάζουν και μας κοιτάζουν. Με χειρονομίες παντομίμας και εκπνοές που ελευθερώνουν φυσαλίδες αέρα, φαίνεται πως επιχειρούν να μας μιλήσουν. Η Ρεβάχ βυθίζεται στο νερό μαζί με τα πρόσωπα που φωτογραφίζει και το συμπαγές υλικό που τους περιβάλλει δημιουργεί μια ιδιαίτερη συνθήκη· φορτίζει τις εικόνες με ένα ειδικό βάρος συμμετοχής, συμβίωσης, συναίσθησης. Βυθισμένοι, χωρίς βάρος, χωρίς πνοή, είναι κάτι που σίγουρα δεν το έχουμε ζήσει όλοι, τουλάχιστον όμως κάποιοι το έχουμε δει στον ύπνο μας· σαν εφιάλτη».
Κωστής Αντωνιάδης (από το περιοδικό ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ)

Τοποθεσία

Chambres de Voyageurs

Έκθεση φωτογραφίας
Σπύρος Στάβερης

Εγκαίνια: 10 Σεπτεμβρίου
Διάρκεια: 10 – 25 Σεπτεμβρίου 2022
Κεντρικές Εκδηλώσεις 2022

Τα διαφορετικά τοπία της ελληνικής κοινωνίας των τελευταίων δεκαετιών είναι ανάγλυφα στα πορτρέτα του Σπύρου Στάβερη. Οι πρωταγωνιστές και οι πρωταγωνίστριες των φωτογραφιών του Στάβερη κουβαλούν την προσωπικότητα και την εποχή τους και αποκρυσταλλώνουν μοντέλα ζωής, αισθητικές τάσεις, συλλογικά φαντασιακά, φιλοδοξίες και ματαιώσεις.
Με τρόπο άλλοτε καυστικό και άλλοτε μελαγχολικό, άλλοτε χιουμοριστικό και άλλοτε στοχαστικό, ο Στάβερης διαπερνάει με τη ματιά του τα χρόνια της επίπλαστης ευμάρειας, των κοσμικών δεξιώσεων και της υπερβολής.
Εισχωρεί με τρόπο αθόρυβο, σχεδόν ηδονοβλεπτικό, μέσα στη ζωή των εκπροσώπων του πολιτικού σκηνικού και της show business, και σχολιάζει την επιτυχία τους με όρους γκροτέσκο θεάματος. Ταυτόχρονα διεισδύει στο underground, στις αντικουλτούρες της νύχτας, στους τόπους δουλειάς μιας περιθωριοποιημένης εργατικής τάξης, αλλά και στις προσδοκίες των μεσαίων στρωμάτων για κοινωνική ανέλιξη. Το έργο του αποτελεί μια ανατομία. Μια ανατομία που ταλαντεύεται ανάμεσα στην παιγνιώδη περιέργειά του να βρεθεί μέσα στο παράδοξο και την έγνοια του να το υπερβεί και να το μεταχειριστεί μέσα στην ιστορικότητά του.

Τοποθεσία

Τοποθεσία: Γλυπτοθήκη Καπράλου, Αγρίνιο

Portfolio Review 2022

Το Φωτογραφικό φεστιβάλ Αγρινίου στο πλαίσιο των κεντρικών εκδηλώσεων  διοργανώνει portfolio review με την Ελένη Μουζακίτη.
Δηλώστε έγκαιρα συμμετοχή, θα πραγματοποιηθούν μόνο 7 ραντεβού και θα τηρηθεί αυστηρά σειρά προτεραιότητας.

Ελένη Μουζακίτη

moyzakiti 1

Η Ελένη Μουζακίτη είναι φωτογράφος, εκπαιδευτικός με αντικείμενο τη φωτογραφία και επιμελήτρια φωτογραφικών εκθέσεων και εκδόσεων.
Σπούδασε Γερμανική Γλώσσα και Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, FU Berlin και στο Ruprecht-Karl University στη Χαϊδελβέργη. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος ΜΑ in Image and Communication από το Goldsmiths College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και διδακτορικού διπλώματος (PhD) στη Φωτογραφία από το Πανεπιστημίο του Ντέρμπυ (Ηνωμένο Βασίλειο)
Το φωτογραφικό της έργο έχει παρουσιαστεί σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις και φεστιβάλ διεθνώς (Bankside Browser – Tate Gallery of Modern Art, Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα, Athens Photofestival, International Month of Photography Bratislava, Heterotopia – 1st Thessaloniki Biennale, Bluesky Gallery Oregon USA, Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, Ulis Photofestival – Κωνσταντινούπολη, Elika Gallery κ.α).
Eργα της ανήκουν στη συλλογή του Μουσείου Τέχνης του Πόρτλαντ, Όρεγκον, ΗΠΑ, του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, του ACG και σε άλλες ιδιωτικές συλλογές.
Έχει επιμεληθεί πολλές εκθέσεις φωτογραφίας και εκδόσεις. Είναι ιδρυτικό μέλος του The Provinces, μια πλατφόρμα που συλλέγει και προωθεί φωτογραφικά έργα που ασχολούνται με την ελληνική περιφέρεια.
Στο καλλιτεχνικό της έργο επικεντρώνεται σε θέματα συμπεριφοράς στο δημόσιο χώρο, τη γεωγραφία του ελεύθερου χρόνου, το τοπίο ως φαντασία του «ανήκειν», καθώς και σε θέματα της μνήμης – ιστορίας.

Δήλωση Συμμετοχής

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα για να δηλώσετε την συμμετοχή σας και να εξασφαλίσετε την θέση σας στα portfolio reviews 2022, οι θέσεις είναι περιορισμένες και το κόστος συμμετοχής καλύπτεται από το Φεστιβάλ.
Στο ραντεβού θα πρέπει να έχετε τυπωμένες 15-20 φωτογραφίες σας, για τις οποίες θα λάβετε την γνώμη της κυρίας Μουζακίτη.

Ημερομηνία portfolio reviews: Κυριακή 11/9 ώρα 10:00-12:00 και Δευτέρα 12/9 ώρα 19:00-21:00, (η ακριβής ώρα θα σας γνωστοποιηθεί αφού στείλετε την δήλωση συμμετοχής).
Τα στοιχεία σας θα χρησιμοποιηθούν μόνο για να ειδοποιηθείτε για το ραντεβού σας και δεν θα δοθούν σε κανέναν τρίτο.

Φόρμα συμμετοχής

    ΒΡΑΔΙΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

    movie days

    Το Φωτογραφικό φεστιβάλ Αγρινίου Photopolis ξεκινάει την προβολή επιλεγμένων ταινιών μικρού μήκους.
    Την τιμητική τους θα έχουν Αιτωλοακαρνάνες σκηνοθέτες και συντελεστές.
    Συνολικά 10 ταινίες θα προβληθούν το διήμερο 22 και 23 Σεπτεμβρρίου 2022, στον δημοτικό κινηματογράφο ΕΛΛΗΝΙΣ, έναν απ τους καλύτερους θερινούς κινηματογράφους στην Ελλάδα,  όπου δεν πας για να δεις μόνο μία ταινία, πας για να ζήσεις το όλο κλίμα. Τις μυρωδιές από τον βασιλικό, το αγιόκλημα, το γιασεμί, το νυχτολούλουδο. Tο φυσικό σκηνικό του έναστρου ουρανού, το δάπεδο από χαλίκι, τα ζεστά βουτυράτα ποπ-κορν, τα δροσιστικά ποτά.

    Πρόγραμμα

    Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου

    photopolis mia1

    Μ.Ι.Α

    Σενάριο/σκηνοθεσία: Δημήτρης Χρόνης
    Animus Mentis Productions

    Η Μυρτώ Γεωργίου, ο βασικός χαρακτήρας της ιστορίας μας, είναι 35 χρονών και υποφέρει από ένα αυτοάνοσο νόσημα. Λίγο πριν τα 35α γενέθλιά της, μέσα από μια σειρά εμποδίων, πρέπει να αποφασίσει τι χρειάζεται περισσότερο: Να ζήσει μέσα στα δεσμά που θέτει η κοινωνία ή να αποδεχτεί τον εαυτό της και την διαφορετικότητά της;

    Διεύθυνση Φωτογραφίας: Δημήτρης Χρόνης
    Ηθοποιοί:
    Μελίσα Άννα Σελεβίστα, Μαριλένα Νησίδη, Γιώργος Οικονόμου, Κατερίνα Γουρνέλου, Κατερίνα Καλαμπαλίκη

    photopolis My mothers profession still frame

    Το επάγγελμα της μητρός μου

    Σενάριο/Σκηνοθεσία: Κώστας Ιωακειμίδης

    Όταν η μητέρα μου, την ώρα που τρώγαμε, ανήγγειλε στον πατέρα μου ότι θα γίνει πόρνη….

    Διασκευή του ομώνυμου κειμένου του Μποστ.

    Το μεγάλο όνειρο και η μεγάλη στιγμή για κάθε νέο σκηνοθέτη, είναι όταν ετοιμάζει την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους. Μάλιστα, ανάμεσα στα σημαντικά βραβεία κάθε μεγάλου Φεστιβάλ, περιλαμβάνεται και το “Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη”.
    Η ταινία, παραγωγής 2008, σαν ένα αφιέρωμα στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης της χρονιάς αυτής, αναφέρεται ακριβώς στην πρώτη προσπάθεια για ταινία μεγάλου μήκους σημαντικών σκηνοθετών του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου.

    Μοντάζ: Αρτέμης Βιγλιάρης
    Κάμερα/Ηχοληψία: Βαγγέλης Τζοβάρας
    Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαρία Χατζηκρεμίλη

    photopolis sarlis

    Πρώτη ταινία μεγάλου μήκους

    Σενάριο/Σκηνοθεσία: Νώντας Σαρλής

    Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου

    Τσέλσι – Μπαρτσελόνα

    Τσέλσι Μπαρτσελόνα

    Σενάριο/Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Χατζής

    Η Τσέλσι έγινε η πρώτη ομάδα φέτος που κράτησε την Μπαρτσελόνα στο μηδέν στο «Καμπ Νου» (0-0) και στέλνει το ζευγάρι στο Λονδίνο, όπου την επόμενη εβδομάδα θα αναδειχθεί ο ένας εκ των δύο φιναλίστ του εφετινού Τσάμπιονς Λιγκ.
    Τετάρτη 6 Μαΐου 2009. Ο Ανδρέας, τραπεζικός υπάλληλος, θα παρακολουθήσει το ματς στην τηλεόραση με τον συνάδελφό του Μάριο. Ποιος θα κερδίσει τελικά;

    Διεύθυνση Φωτογραφίας: Παντελής Μαντζανάς GSC
    Μοντάζ: Πάνος Βουτσαράς
    Ήχος: Ορέστης Καμπερίδης, Κώστας Βαρυμποπιώτης
    Παίζουν:
    Μάκης Παπαδημητρίου, Αποστόλης Τότσικας, Βίκυ Παπαδοπούλου, Καλλιόπη Τακάκ

    H Μαριαλένα μιλάει με την αδερφή της στο τηλέφωνο, καθώς ετοιμάζονται να πάνε στην κηδεία της μητέρας τους. (Μάρτιος στο πρώτο lockdown. Γενέθλιος μήνας. Ένας θάνατος, μια κηδεία…)

    Διεύθυνση φωτογραφίας: Γιώργος Ραχματούλιν
    Πρωταγωνιστούν: Ρομάννα Λόμπατς, Μαρίνα Αργυρίδου

    photopolis soumeli

    Δεν θέλω να ξεχάσω τίποτα

    Σενάριο/Σκηνοθεσία: Βαγγελιώ Σουμέλη

    Αρχές του 1982. Το σύστημα γραφής της ελληνικής γλώσσας αλλάζει από πολυτονικό σε μονοτονικό.
    Είναι η εποχή που η τεχνολογία αρχίζει να εισέρχεται ευρέως στο χώρο της τυπογραφίας έναντι της στοιχειοθεσίας κινητών στοιχείων. Η σύγκρουση αυτών των δύο κόσμων ωθεί τους χαρακτήρες της ταινίας να ξεπεράσουν τους εαυτούς τους και θα προκαλέσει απρόσμενες εξελίξεις.

    ΣΕΝΑΡΙΟ: Χρήστος Γούσιος
    ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ: Δημήτρης Θεοδωρόπουλος
    Βραβείο καλύτερης ταινίας παν εν κριτικών φεστιβάλ Δράμας: φωτογραφίας, ήχου

    photopolis siadimas

    Κινητά Στοιχεία

    Σκηνοθεσία: Σιαδήμας Ανδρέας

    photopolis galazoulas

    Μάνα μου καπνοφύτισσα

    σεναριο/Σκηνοθεσία: Στάθης Γαλαζούλας

    Η γιαγιά μου Χρυσούλα, από την παιδική της ηλικία δούλευε στα καπνά. Τον Δεκέμβριο του 2014 πηγαίνει με τον αδελφό μου Χρήστο στην παράσταση Από πρώτο χέρι, με θέμα την ιστορία του καπνού στο Αγρίνιο. Έτσι, ξεκινάει μια αναδρομή για να επαναφέρει στη μνήμη μια ξεχασμένη εποχή, και κυρίως για να θυμίσει στους κατοίκους το παρελθόν της πόλης.

    Διεύθυνση φωτογραφίας: Στάθης Γαλαζούλας
    Μοντάζ: Θανάσης Ντόβας, Στάθης Γαλαζούλας
    Ήχος: Δημήτρης Γιαννόπουλος
    Παραγωγοί: Στάθης Γαλαζούλας
    Συμπαραγωγή: Massive Productions

    Η σχέση των κωφών με την μουσική. Αυτή η φαινομενικά παράδοξη σχέση αναπτύσσεται και καταγράφεται στο φιλμ με ιδιαίτερη ευαισθησία και εμπνέει την ευαισθητοποίησή μας γύρω από τις δυνατότητες των «αναπήρων».

    Κάμερα: Νίκος Καρανικόλας
    Μοντάζ: Νικολέτα Λεούση
    Διευθ. Παραγωγής: Χρήστος Κρυστάλλης
    Διερμηνείς: Σοφία Ρομπόλη, Αντώνης Χριστοφόρου, Γιώργος Στάθης

    photopolis LABYRINTHOS

    Λαβύρινθος

    Σκηνοθεσία: Δημήτρης Παπαθανάσης

    photopolis TEO

    ΤΕΟ ο γείτονάς μου

    ΣΕΝΑΡΙΟ/Σκηνοθεσία: Χρήστος Καρτέρης

    Ο Τεό μένει δίπλα μου. Απολαμβάνει την απομόνωση. Επιλέγει να ζει στο δικό του, ξεχωριστό ρυθμό. Ονειρεύεται να βρει έναν ίδιο άνθρωπο.
    Ταινία υποψήφια για βραβείο ΙΡΙΣ.

    Διεύθυνση φωτογραφίας: Χρήστος Καρτέρης
    Μοντάζ: Χρήστος Καρτέρης
    Ήχος: Χρήστος Καρτέρης

    Ο Γεράσιμος» είναι ένας από τα εκατομμύρια των ανθρώπων που ζουν και εργάζονται σε μια μεγαλούπολη. Ντύνεται καθημερινά τη στολή του “security”, κάνει τη βάρδια του και γυρνά στο μικρό του διαμέρισμα. Η μόνη του ανθρώπινη επαφή είναι με έναν άστεγο της γειτονιάς του. Ένα τραγικό περιστατικό θα αποκαλύψει ότι η μίζερη ζωή του μπορεί να είναι ελκυστική.

    Διεύθυνση φωτογραφίας: Γιώργος Κατσιπάνος

    photopolis TEO

    Γεράσιμος

    Σενάριο/σκηνοθεσία: Αντώνης Μίκροβας,

    Διαγωνισμός "Ανακαλύπτοντας το Σπάρτο"

    Αποτελέσματα

    Το photopolis Agrinio Photo Festival ανακοινώνει τις 30 επιλεγμένες φωτογραφίες του φωτογραφικού διαγωνισμού “Ανακαλύπτοντας το Σπάρτο”.

    Όλες οι φωτογραφίες θα εκτυπωθούν και θα εκτεθούν στην έκθεση φωτογραφίας που θα πραγματοποιηθεί στο Σπάρτο Αμφιλοχίας σε συνεργασία με την Βιβλιοθήκη Σπάρτου.
    Οι τέςσσερις πρώτες θα λάβουν τα δώρα τα οποία έχουν ανακοινωθεί εδώ!

    Κριτική επιτροπή:
    Αμύγδαλος Γιάννης,  Αντωνακάκης Αντώνης, Αρτίκος Βασίλης, Ασημάκης Δημήτρης, Φραγκούλης Λεωνίδας. 
    Συγχαρητήρια στους νικητές και ευχαριστούμε όλους όσοι συμμετείχαν στην πρόσκλησή μας! 

    001 1 kavallaris

    Γιάννης Καβαλλάρης
    1η θέση

    photopolis.gr-pefanis

    Κώστας Πεφάνης
    2η θέση

    Αλέκα Δημητριάνου

    Αλέκα Δημητριάνου
    3η Θέση

    Αριστ Παπαβασιλείου

    Αριστ Παπαβασιλείου
    4η Θέση

    Ακολουθούν όλες οι επιλεγμένες φωτογραφίες. Περάστε το ποντίκι πάνω από κάθε εικόνα να δείτε το όνομα του φωτογράφου.

     

     

    Αρχαία θέατρα Αιτωλοακαρνανίας στη δίνη του χρόνου

    Φωτογραφική έκθεση “art8”

    Ναός Ολυμπίου Διός

    Φωτογραφία: Δημήτρης Μυλωνάς, μέλος “art8”

    Επιμέλεια έκθεσης: Φωτεινή Παπαχατζή
    Εγκαίνια: Σάββατο 4 Ιουνίου, 20:30
    Διάρκεια : Παρασκευή 3 έως Κυριακή 5 Ιουνίου 2022
    Τοποθεσία: Αύλειος χώρος καπναποθηκών Παπαστράτου (τσιμεντένιο κτίριο) στο Αγρίνιο.
    Ώρες λειτουργίας: Καθημερινά 19:00-22:00
    Σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Αιτωλοακαρνανίας &  Λευκάδας, τον Δήμο Αγρινίου, και την Ιστορική και Αρχαιολογική Εταιρεία Δυτικής Στερεάς Ελλάδας.

    Συμμετέχουν
    Γρηγορίου Γιάννης
    Δημητριάνου Αλέκα
    Καλτσάς Πάνος
    Καραχρήστου Γεωργία
    Λειβαδίτη Θεώνη
    Μυλωνάς Δημήτρης
    Παπαβασιλείου Άρης
    Παπαντώνης Δημήτρης
    Πεφάνης Κώστας
    Σελιμάς Μιχάλης
    Τσόλκας Κώστας
    Τσώνη Ελένη
    Φραγκούλης Λεωνίδας

    Η επιμελήτρια της έκθεσης  Φωτεινή Παπαχατζή σημειώνει:

    Οι 13 φωτογράφοι της έκθεσης “Αρχαία θέατρα Αιτωλοακαρνανίας, στη δίνη του χρόνου” ξεκίνησαν ωσάν άλλοι περιηγητές προηγούμενων αιώνων την αναζήτηση πνευματικής αναζωογόνησης και καλλιτεχνικής έμπνευσης στην περίοδο της πανδημίας. Μέσα από αυτή την αναζήτηση έρχονται σε επαφή με ένα συλλογικό ασυνείδητο που μοιάζει να έχει θαφτεί στο χώμα της αιτωλοακαρνανικής γης. Κάθε φωτογραφική αναζήτηση τους μοιάζει να ακροβατεί ανάμεσα στο ατομικό και στο συλλογικό, στη μνήμη και στη λήθη. Τα αρχαία θέατρα της Αιτωλοακαρνανίας μοιάζουν να ανασαίνουν ακόμα κάτω από το πέρασμα του χρόνου και η φωτογραφική τους αποτύπωση έρχεται να υπενθυμίσει όχι μόνο την ύπαρξη τους, αλλά και το ότι στην αρχαία Ελλάδα, το τοπίο και η φύση, με όλες τις τοπογραφικές και περιβαλλοντικές τους αλλαγές, είχαν επιρροή στο σχεδιασμό τους. Η υπέροχη μαγευτική φυσική θέα συναντά το πνευματικό αίσθημα και επηρεάζει την κτιριακή δομή του θεάτρου που λειτουργεί ως πρότυπο αυτής της προσέγγισης. Το θέατρο θεωρούνταν ένα είδος «σχολής» που έπρεπε να παρακολουθήσουν όλοι. Οι θεατές γνώριζαν εκ των προτέρων την πλοκή του έργου. Στην τωρινή συνθήκη αυτή η θεατρική πράξη είναι απούσα ωστόσο οι φωτογράφοι της έκθεσης ανακαλύπτουν, αποτυπώνουν και επανασυνδέονται με την αρμονία μεταξύ ανθρώπου, φύσης, και θεϊκού μέσα από τα έργα τους“. 

    Πώς οι αρχαιότητες επιδρούν στην τέχνη

    Ανοιχτή συζήτηση

    kaltsas

    Φωτογραφία: Πάνος Καλτσάς, μέλος art8

    Σάββατο 4 Ιουνίου 2022 ώρα 20:30
    Ανοιχτή συζήτηση
    Θέμα: “Πώς οι αρχαιότητες επιδρούν στην τέχνη”.

    ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

    20:30   Έναρξη
    Συντονίζει: Μίρκα Παλιούρα, Ιστορικός Τέχνης, Επίκουρη καθηγήτρια τμ΄. Ιστορίας, Ιόνιο πανεπιστήμιο.
    20:35   Χαιρετισμοί
    20:45 “Οι εργασίες αποκατάστασης και ανάδειξης στα αρχαία θέατρα Πλευρώνας, Οινιαδών και Στράτου
    Εισηγήτρια: Δρ Ολυμπία Βικάτου, Αρχαιολόγος, Προϊσταμένη Εφορείας Αρχαιοτήτων Αιτωλοακαρνανίας & Λευκάδος.
    20:55 “Σύγχρονη τέχνη, αρχαιότητα και αρχαιότητες στον 21ο αιώνα”
    Δημήτριος Πλάντζος, Καθηγητής κλασικής αρχαιολογίας ΕΚΠΑ
    21:00   “Η κλασσική παράδοση στη ζωή μας”
    Εισηγητής: Βασίλειος Λαμπρινουδάκης, Ομότιμος Καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας, Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας EΚΠΑ.
    21:15   “Από την Ίσιδα στις Μαρίες: Αναπαραστάστεις της ιερής γυναίκας στην τέχνη“.
    Εισηγήτρια: Μαρία Γκασούκα, Ομότιμη καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αιγαίου”.
    21:25    “Τα γλυπτά του Χρήστου Καπράλου
    Εισηγητής: Γεώργιος Σταμάτης, Αρχαιολόγος, Πρόεδρος Ιστορικής Αρχαιολογικής Εταιρείας Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.
     21:35   Συζήτηση με το κοινό
    Τοποθεσία: Αύλειος χώρος καπναποθηκών Παπαστράτου (τσιμεντένιο κτίριο) στο Αγρίνιο.
    H εκδήλωση πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Αιτωλοακαρνανίας &  Λευκάδας, τον Δήμο Αγρινίου, και την Ιστορική και Αρχαιολογική Εταιρεία Δυτικής Στερεάς Ελλάδας.

    Τοποθεσία

    Διαγωνισμός "Photofolios:22"

    Αποτελέσματα

    To Photopolis Agrinio Photo Festival ανακοινώνει τα έξι (6) επιλεγμένα portfolios τα οποία θα συμμετάσχουν στην έκθεση “Photofolios:22”
    10 –  25 Σεπτεμβρίου.

    Κριτική επιτροπή:
    Ελένη Μουζακίτη και Ηρακλής Παπαϊωάννου. 
    Συγχαρητήρια στους νικητές και ευχαριστούμε όλους όσοι συμμετείχαν στην πρόσκλησή μας! 

    001 viet van tran

    Viet Van Tran (Viet Nam)
     Project: “My mum”

    004 kois savas copy

    Κόης Σάββας (Χανιά)
     Project: “The girls of the lake”

    Alain Schroeder Muay Thai kids 07 copy

    Alain Schroeder (Belgium)
     Project: “Muay Thai Kids”

    NEMPEGLERIOTIS VASILEIOS 9 copy

    Βασίλης Νεμπεγλεριώτης (Λάρισα)
    Project: “agri-Cultural pylons”

    006 xatzidmitriou

    Κατερίνα Χατζηδημητρίου (Αθήνα)
    Project: “Πλανήτης C – Ανασύνθεσις”

    fenton streetmax 21 01 copy

    StreetMax21 (UK)
    Project: “301115-120819”

    Scroll to Top