Φωτογραφικό Φεστιβάλ Αγρινίου

Έκθεση Φωτογραφίας "Νέα Ερείπια" Του Αβραάμ Παυλίδη

Νέα Ερείπια, Αβραάμ Παυλίδης

Κινηματογράφος, μεσοπολεμικός οικισμός μεταλλείων. Δομοκός, Φθιώτιδα 2012

Αβραάμ Παυλίδης: Νέα Ερείπια

Αεροδρόμιο Ελληνικού. Αθήνα 2012

Το Photopolis Agrinio Photo Festival σε συνεργασία με το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης και το MOMus – Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης παρουσιάζουν την έκθεση φωτογραφίας του Αβραάμ ΠαυλίδηΝΕΑ ΕΡΕΙΠΙΑ’.

Η έκθεση, αποτελεί παραγωγή του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης.

Την επιμέλεια της έκθεσης έχει ο  Ηρακλής Παπαϊωάννου, Επιμελητής MOMus – Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης ο οποίος στο κείμενό του «Ασάλευτες εικόνες, αινιγματικές αντιφάσεις» σημειώνει:

«Πριν από είκοσι πέντε χρόνια ο Αβραάμ Παυλίδης ξεκίνησε να φωτογραφίζει εσωτερικούς χώρους, αθέατους μικρόκοσμους από τα σωθικά της ελληνικής επαρχίας. Η διεισδυτική ματιά του επέμεινε με αυθεντικότητα στη θεματική της εγκατάλειψης, ως ευλαβικό προσκύνημα των ερειπίων που αφήνουν πίσω τους η ζωή που σβήνει και η νεωτερικότητα που ελαύνει, σε μια εποχή που η γυαλιστερή θωριά του διαρκώς καινούργιου θάμπωνε το βλέμμα. Μετά το 2010, και ενώ η χώρα είχε εισέλθει απότομα στα άπατα νερά της κρίσης, στράφηκε σε παρατημένες εγκαταστάσεις της βιομηχανικής κοινωνίας που παρήγαγε μαζικά προϊόντα και συμπεριφορές, όπως εργοστάσια, στρατόπεδα, ξενοδοχεία, ψυχιατρεία.

Το έργο του στηρίζεται σε δυο βασικούς πυλώνες: ο πρώτος είναι το ντοκουμέντο που παρέμεινε ισχυρό θεμέλιο της φωτογραφίας παρά την θεωρητική κριτική που δέχτηκε. Ο δεύτερος είναι η θητεία στο αρχιτεκτονικό σχέδιο και η χαμηλόφωνη μαθητεία στη ζωγραφική, μέσα από τη γνωριμία με τον Γιάννη Τσαρούχη και τον θαυμασμό από νεαρή ηλικία για το έργο του Γιάννη Σπυρόπουλου. Οι δυο τους σφράγισαν το έργο του, επιτρέποντάς του να συναιρεί το δημώδες με το μοντέρνο, το φωτογραφικό με το ζωγραφικό.

Ο Παυλίδης γίνεται παρατηρητής των ερειπίων που γεννά ο οξύς ανταγωνισμός, η αυξανόμενη ταχύτητα, η υπόκωφη βία της προόδου, ταξιδεύοντας σε όλη τη χώρα με το διαρκές κίνητρο να αντικρίσει μια εικόνα που δεν έχει ξαναδεί, μέσα από μια ιδιαίτερη παραδοξότητα: ότι εκτιμά τις αρετές της παράδοσης, ενώ συγχρόνως αναζητά διαρκώς νέες εικόνες στις στάχτες της, μέσα σε νέα ερείπια. Ίσως η αινιγματική αυτή αντίφαση να συνιστά το δακτυλικό αποτύπωμα μιας ολόκληρης εποχής. Και ο Παυλίδης μοιάζει να έλκεται ακαταμάχητα από τις αινιγματικές αντιφάσεις και τα επιμελώς κρυμμένα μυστικά».

Αβραάμ Παυλίδης προφιλ

Αβραάμ Παυλίδης

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Αβραάμ Παυλίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1950. Μεταξύ 1957 και 1968 έζησε στον Γάζωρο Σερρών. 

Το διάστημα 1969-72 σπούδασε Διακόσμηση, εργάστηκε για δυο χρόνια σε γραφείο αρχιτεκτονικών μελετών, ενώ παράλληλα άρχισε να τον ενδιαφέρει η ζωγραφική. 

Το 1976 ξεκίνησε να ταξιδεύει στην Ελλάδα. Τη δεκαετία του ’80 συναντήθηκε αρκετές φορές στο Άγιο Όρος με τον Γιάννη Τσαρούχη, που τον μύησε στους δρόμους της παράδοσης. 

Άρχισε να φωτογραφίζει το 1990 και από το 1995-96 εστιάστηκε αποκλειστικά σχεδόν στην απεικόνιση εσωτερικών χώρων της ελληνικής υπαίθρου, που διαθέτουν άρωμα παράδοσης. 

Το έργο του έχει παρουσιαστεί σε αρκετές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις όπως η ατομική έκθεση στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης (2004) και εκείνη στη γκαλερί της Βιέννης Forum am Schillerplatz (2009). 

Έχουν εκδοθεί τα λευκώματα του έργου του Εστίες Παράδοσης (ΜΦΘ, 2004), Το Τελευταίο Βλέμμα (Ρόδι, 2010), Νέα Ερείπια (ΜΙΕΤ, 2017). 

Τα Νέα Ερείπια παρουσιάστηκαν στο Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τραπέζης στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα, στο Μουσείο της Πόλης του Βόλου και στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αγίου Νικολάου Κρήτης.